Warto stanąć przy powieści

Warto stanąć przy powieści

Warto stanąć przy powieści
Utworzono: 26-07-2014

1 Krl 3, 5. 7-12 Modlitwa Salomona o mądrość

Rz 8, 28-30 Bóg przeznaczył nas, abyśmy byli podobni do Jego Syna

Mt 13, 44-52 (krótsza perykopa Mt 13, 44-46) Przypowieści o skarbie, o perle i o sieci

Jezus opowiedział tłumom taką przypowieść:

«Królestwo niebieskie podobne jest do skarbu ukrytego w roli. Znalazł go pewien człowiek i ukrył ponownie. Uradowany poszedł, sprzedał wszystko, co miał, i kupił tę rolę.
Dalej, podobne jest królestwo niebieskie do kupca, poszukującego pięknych pereł. Gdy znalazł jedną drogocenną perłę, poszedł, sprzedał wszystko, co miał, i kupił ją». 

Przypowieści z Ewangelii pozwalają nam zobaczyć prawdy Boże. Odkryć tajemnice Bożego Królestwa. Ktoś kiedyś powiedział, że warto stanąć przy powieści... Warto zrozumieć przypowieść, przeniknąć jej treść, oprzeć się na niej. Stanąć przy powieści to zrozumieć i przyjąć Słowo Boże. 

Pan Jezus mówi o skarbie znalezionym w roli i drogocennej perle. Cenne znalezisko tak bardzo ucieszyło tego, który je znalazł, że zaraz sprzedał wszystko i kupił rolę, gdzie ukryto skarb. Drugi także sprzedał wszystko, by nabyć cenną perłę. O czym naucza Jezus? Otóż trzeba oddać wszystko, co było dawnym życiem. Pożegnać wszystko, co stare, by nabyć nowe. Chrystus jest skarbem i perłą. Aby w pełni „nabyć” Chrystusa, przyjąć Jego nauki, karmić się mądrością Bożą, trzeba zrezygnować z wielu rzeczy. Odciąć stare sprawy, odrzucić dawne przyzwyczajenia, odwrócić się od tego, co było. Warto dla Boga zostawić wszystko, by zdobyć o wiele więcej.    

Jest jeszcze inne wyjaśnienie przypowieści o skarbie i perle. To sam Chrystus jest nabywcą roli, a człowiek Jego skarbem, Jego perłą. Człowiek jest perłą w rękach Zbawiciela. Chrystus oddaje wszystko, ogałaca siebie, idzie na Krzyż, by zdobyć i zachować drogocenną perłę – człowieka. W oczach Boga każdy jest wart najwyższej ceny, by go zachować, by zdobyć go dla Królestwa Bożego. Chrystus jest Tym, który znajduje skarb, a człowiek jest skarbem. Tak mamy się czuć pod opieką Bożej miłości - jak drogocenny skarb chroniony przez samego Boga. W istocie jesteśmy Jego skarbem, o który On zabiega każdego dnia.

Dalej mowa jest o rybach złowionych w sieć. Ryby są dobre i złe - smaczne i niejadalne. Te drugie zostaną odrzucone. Kiedy odbędzie się sąd, jak wierzymy, Jezus będzie Tym, który zadecyduje o losie każdego z nas. To Chrystus oceni nasze dobre lub złe uczynki, nasze wybory, nasze intencje.

I wreszcie, na koniec, przypowieść o starych i nowych mądrościach, które człowiek roztropny dobywa ze swojego skarbca. Nie obawia się tego, co jest nowe ani tego, co jest stare. Wie dobrze, że wszystko mieści się w owym skarbcu i jest wartością. Sztuką zatem odnaleźć klucze do skarbca i mądrze skorzystać z zasobów. Potrafi tego dokonać uczeń królestwa niebieskiego. Jego myśli, jego odkrycia, jego mądrość życiowa, jego doświadczenie to wszystko są bezcenne skarby. 

Magdalena Anna Golon, lipiec 2014  

Diecezjalne Sanktuarium Św. Jakuba Apostoła Parafia Rzymskokatolicka p.w. Świętego Jakuba Apostoła w Lęborku


Niestety, ale w wybranym terminie nie ma jeszcze intencji mszalnych.

Przejdź do góry strony